W czwartek musiałam szybko pojechać do Warszawy - i zrobiłam to chętnie, ponieważ miałam tam spotkanie z rodzaju tych ważniejszych, niż bardzo ważne. Tym razem jednak, nie chodziło o pewne moje interesy. To było coś znacznie bardziej istotnego - jednak jest to kwestia wyjątkowo delikatna i poważna, która wymaga ode mnie całkowitego milczenia. Cóż, wiele jest tajemnic, które zabiorę ze sobą do grobu.
Na zwiedzanie nie miałam już czasu. Po spotkaniu, trzeba było równie szybko wracać w swoje okolice i zająć się innymi sprawami, które muszą zostać ogarnięte, choćby nie wiem co. Także, po drodze zrobiłam zaledwie kilka zdjęć z samochodu. A tak w ogóle - bardzo lubię jeździć po Warszawie.
~~O~~
W dokonywaniu niemożliwego jestem całkiem niezła. Jeśli zaś o cuda chodzi, to będę musiała podszkolić swój warsztat - bo ostatnio nie idzie mi za dobrze, co z resztą budzi moją przeogromną frustrację. Jest bowiem jeszcze jedna, paląca mnie do żywego kwestia, w której cud jest potrzebny i to na cito.
~~O~~
Etran de L'Aïr
Z miłych rzeczy - znalazłam całkiem przyjemną muzykę, dobrą na poprawę nastroju. To coś, jak soundtrack do mojego życia, które od początku jest tragikomedią. Więc tańczę radośnie, chociaż od środka, dosłownie rozrywa mnie ból. Trochę szkoda, że nie znam języka, w którym śpiewane są te piosenki, bo pewnie bym się ich nauczyła...
Etran de L'Aïr to nigeryjski, założony w Agadez zespól rockowy - choć ich muzyka określana bywa mianem "desert blues" (pustynny blues). Osoby wchodzące w skład zespołu to członkowie rodziny - kuzyni i bracia.
Ich muzyka to coś znacznie więcej, niż pustynny blues. Pozostaje ona bardziej surowa, a jednocześnie jest rytmiczna, taneczna i wręcz energetyzująca. Absolutnie świetne jest również to, że panom sodówka nie uderzyła do głów - mimo że uzyskali międzynarodowy rozgłos, nadal grają na weselach i lokalnych uroczystościach w Agadez, pozostając wiernymi swoim korzeniom.
Jeśli posłuchacie ich twórczości, dajcie proszę znać, jakie są wasze wrażenia!
~~O~~
I to by było na tyle dzisiaj. Udanego weekendu moi drodzy i do następnego!